Μετά από έτη και έτη, μετά από εμφανίσεις καί ήττες που μάς καθήλωσαν στόν πάτο τής Ευρώπης καί μας μετέτρεψαν σέ σάκο του μποξ και χαρά του κάθε πικραμένου, ήρθαν δύο συνεχόμενες πολύ καλές εμφανίσεις γιά τήν Εθνική Κύπρου που αφήνουν πολλές ελπίδες γιά καλύτερη συνέχεια.

Άρεσε ή Εθνική κόντρα στήν Ρουμανία. Τό τελικό σκόρ μάς αδικεί. Πλησιάσαμε στήν κορυφαία ανατροπή στήν ιστορία μας, αλλά έχασε την τεράστια ευκαιρία ό παικταράς Πίττας. Παρ όλα αυτά ατενίζουμε αισιόδοξα το άμεσο μέλλον γιά πρώτη φορά στήν τελευταία δεκαετία.
Έχουμε καλή φουρνιά παικτών, τήν αξιοποιεί σέ μεγάλο βαθμό ο Μαντζιος καί βγάζουμε σημάδια ομάδας σιγυρισμενης που έχει στόχους, πάθος καί δέν σταματά νά μάχεται. Μελανό σημείο ο λίγος κόσμος, αλλά άν κρίνω από ποσταρίσμαρα κόσμου στούς επόμενους εντός έδρας αγώνες, λογικά οί παίκτες μας θά νιώσουν ότι παίζουν στήν Κύπρο… Πρέπει νά αγκαλιαστεί ξανά η ομάδα μας που ανήκει σέ όλους και εκπροσωπεί μία ημικατεχομενη χώρα, τήν μόνη στήν Ευρωπαϊκή ένωση.

